a

Facebook

Twitter

کلیه ی حقوق متعلق به گروه وکلای بازرگان.
است طراحی شده توسط میهن وب سایت

8:45 - 17:00

ساعات کاری : شنبه تا پنجشنبه

تماس برای مشاوره رایگان

09120253015; 021-45518

اینستاگرام

تلگرام

جستجو
فهرست
 

وکالت راهزنی و قطاع الطریق

خانه > خدمات کارگروه  > کارگروه کیفری 1 > وکالت راهزنی و قطاع الطریق

وکالت راهزنی و قطاع الطریق

وکالت راهزنی و قطاع الطریق – سرقت – جرم دزدی – راهزنی تعزیری – معنی راهزنی چیست؟

معنای لغوی راهزن (قطع الطریق): راهزن از نظر لغوی صفت فاعلی است و به كسی اطلاق می‌شود كه در راهها مسافران را غارت كند. راهزن به معنای سرودگوی و مطرب نیز آمده است.

قطاع الطریق: واژه‌ای عربی مركب از دو كلمۀ قطع به معنای بریدن و طریق به معنای راه است. بدین ترتیب قطاع الطریق به معنای بریدن راه و راهزنی است و قطّاع صیغۀ مبالغه است به معنای بسیار قطع كننده و نیز جمع قاطع به معنی برنده است.

معنای اصطلاحی راهزنی: قانونگذار در مواد 185 و 653 (قانون مجازات اسلامی) راهزنی را تعریف ننموده است ولی با عنایت به مباحث مطرح شده و مفاد مواد قانون مجازات اسلامی می‌توان گفت: «راهزنی بر سرقتهائی اطلاق می‌گردد كه در راههای بین شهری و روستاها و غالباً در خارج از شهرها و روستاها با قهر و غلبه و به صورت آشكارا و علنی صورت می‌گیرد». بنابراین، سرقت از داخل منازل و اماكن و سرقت به صورت پنهانی و بدون به كار گیری زور و خارج از راهها و شوارع راهزنی تلقی نخواهد شد.

انواع راهزنی:

راهزنی

)   راهزنی در حكم محاربه

رکن قانونی

مادۀ 185 (قانون مجازات اسلامی): «سارق مسلح و قطاع الطریق هرگاه با اسلحه امنیت مردم یا جاده را بر هم بزند و رعب و وحشت ایجاد كند محارب است». كه حد محاربه و افساد فی الارض در مادۀ 190 (قانون مجازات اسلامی) چهار چیز است:

  1. قتل
  2. آویختن به دار
  3. اول قطع دست راست و سپس پای چپ
  4. نفی بلد

كه انتخاب هر یك از این امور به اختیار قاضی است خواه محارب كسی را كشته یا مجروح كرده یا مال او را گرفته باشد و خواه هیچ یك از این كارها را انجام نداده باشد. (مادۀ 191 ق. م. ا)

سرقت

رکن مادی

‌أ.رفتار مجرمانه: انجام فعل مثبت مادی با به كارگیری سلاح و اعمال قهر و غلبه نسبت به مسافران و عابرین جهت بردن اموال آنها از شرایط اصلی تحقق این جرم است.

‌ب.موضوع جرم: در راهزنی در حكم محاربه موضوع جرم علاوه بر مال، امنیت مردم و جاده نیز خواهد بود و جرم راهزنی داخل در جرائم علیه امنیت می‌گردد. صرف به كارگیری سلاح بدون سلب امنیت موجب تحقق جرم راهزنی در حكم محاربه نخواهد بود.

‌ج.وسیلۀ مجرمانه: استفاده از سلاح شرط تحقق این جرم است. سلاح راهزنی اعم از سلاح سرد مثل كار دو شمشیر و یا سلاح گرم مثل تفنگ است.استفاده از واژۀ جمع (اسلحه) به جای سلاح به معنی آن نیست كه سارق یا سارقین باید سلاحهای متعددی با خود داشته باشند و منظور از اسلحه، سلاحهای واقعی است نه بدلی و با توجه به ایجاد رعب و وحشت سلاح باید ظاهر باشد كه بتواند دیگران را بترساند ولی شلیك كردن یا به گونۀ دیگری استفاده كردن از آن ضروری نیست.

‌د.نتیجۀ مجرمانه: نتیجۀ لازم برای تحقق جرم موضوع مادۀ 185 ق. م. ا بر هم خوردن امنیت مردم یا جاده است و وقوع سرقت شرط نیست (هر چند كه قصد سارقین یا قطاع الطریق بودن اموال مردم است)

‌ه.مكان وقوع جرم: باید در یکی از راههای خارج از شهر و یا روستا (خواه راه مال رو یا ماشین رو ) باشد، بزرگی یا کوچکی راه مؤثر در مقام نیست.

دزدی

ركن معنوی

مرتكب علاوه بر سوء نیت عام مبتنی بر معرفت فاعل جرم به نامشروع بودن عمل ارتكابی، سوء نیت خاص یا قصد بر هم خوردن امنیت مردم یا جاده را نیز داشته باشد كه این امر با استفاده از اسلحه و ایجاد رعب و وحشت حاصل می‌گردد.

چند نکته

1– شمول مادۀ 185 ق. م. ا به عمل ارتكابی منوط به تعدد سارقین نمی‌باشد.

2-مرجع رسیدگی برای جرم موضوع مادۀ 185 ق. م. ا دادگاه انقلاب است.

3غیر قابل گذشت بودن حد محاربه و افساد فی الارض: كه برابر مادۀ 193 ق. م. ا حد محاربه با عفو صاحب حق ساقط نمی‌شود و توبه اعم از اینكه قبل یا بعد از دستگیری باشد نقشی در سقوط حد ندارد.

2)   راهزنی تعزیری:

رکن قانونی

مادۀ 653 ق. م. ا: «هر كس در راهها و شوارع نه نحوی از انحاء مرتكب راهزنی شود، در صورتیكه عنوان محارب بر او صادق نباشد، به سه تا پانزده سال حبس و شلاق تا 74 ضربه محكوم می‌شود».

جرم راهزنی

رکن مادی

أ.رفتار مجرمانه: ربوده شدن مال و یا اموال اشخاص توسط یك یا چند راهزن در راهها و شوارع بدون استفاده از اسلحهبه طریق قهر و غلبه یا به كارگیری سلاح بدون ایجاد رعب و هراس در بین افراد مورد تهاجم در راهها.

بموضوع جرم: در راهزنی مادۀ 653 ق. م. ا موضوع جرم اموال منقول متعلق به عابدین و مسافرین در راههاست.

‌ج.وسیلۀ مجرمانه: در راهزنی موضوع مادۀ 653 ق. م. ا به عنوان یك جرم تعزیری استفاده از وسیله چه به صورت عام و چه به صورت وسیلۀ خاص شرط تحقق این جرم نیست. مقنن با استفاده از قید (به نحوی از انحاء) طرق ارتكاب آن را وسعت بخشیده و آنرا محدود به استفاده از سلاح نكرده است. پس صرف استفاده از زور و قدرت بدنی توسط راهبران و بردن مال دیگری برای تحقق این جرم كافی است.

‌د.نتیجه مجرمانه: راهزنی موضوع مادۀ 653 ق. م. ا جرمی مقید بوده و بردن مال دیگری بدون اینكه منجر به سلب امنیت مردم یا جاده شود شرط تحقق آن به شمار می‌رود و عبارت” مرتكب راهزنی شود” در متن مادۀ مذكور بیانگر آنست كه راهزنی یا سرقت مطابق این ماده باید به وقوع بپیوندد.

‌ه.مكان وقوع جرم: باید یكی از راهها و شوارع شهری یا روستائی باشد. (اعم از راههای داخل یا خارج شهر است).[18] منظور از راهها، راههای عبور عابرین پیاده و یا ماشین رو است. شوارع راههای بزرگتری هستند از قبیل بزرگراهها و اتوبانها. ضمناً راههای محل عبور و رفت و آمد كه در میان روستاها و در میان كوهستانها وجود دارد و راههای مالرو نامیده می‌شود نیز مشمول جرم مزبور است.

رکن معنوی:

 باید مرتكب علاوه بر سوء نیت عام مبتنی بر معرفت فاعل جرم به نامشروع بودن عمل ارتكابی، سوء نیت خاص یا قصد بردن مال دیگری را نیز داشته باشد ولی اثبات قصد مجرمانه مرتكب ضرورت ندارد و با وقوع جرم، قصد مجرمانه مفروض و مسلم است.

کلیه حقوق متعلق به گروه وکلای بازرگان می باشد.

Open chat
سلام
گروه وکلای بازرگان حلال مسائل حقوقی شماست.
اگر سوالی دارید بفرمایید؟
((همکاران ما شبانه روز به صورت آنلاین پاسخگوی شما عزیزان هستند)).